Mən Şahlıq taxtında oturmuş Dərviş, Nəcəf Şahının qulamı Heydər oğlu Şah İsmayılam.

Bir dəfə də olsun nə qılıncın parıltısından, nə də düşmənin dəryatək çoxluğundan qorxmamışam. Arzu etmişəm ki, Yezid xislətli biri gəlib məni qəmlərimin və göz yaşlarımın sirdaşı Uca Allaha qovuşdursun. Amma o böyük Pərvərdigarın istəyi mənim qalıb təkəbbürlülərin taxt-tacını darmadağın etməyim idi ki, elə də oldu...